Duurzaamheid is een dikke wollen trui

Body: 

Als de universiteit echt duurzaam wil worden, dan moet er nog een slag gemaakt worden, denkt Baaierd

Aan: Michiel@ duurzaamheidsspecialisten.uu.nl
Betreft: Duurzaamheid is een dikke wollen trui
Bijlage: Hugo Wstinc.

Ha Michiel,
Ik zag gisteren een prachtige uitzending op de televisie over een nieuwe vorm van bewustzijn. Het ging over een architect die ‘duurzaam denken’ uitlegt. Ja, en je weet dat als ik het woord architect hoor, ik meteen denk aan trendy auto’s (meestal Saab cabrio) en gebouwen waar je als mens in verzuipt, een gehoorbeschadiging oploopt of een aanval van hoogtevrees krijgt. De menselijke maat is er meestal ver te zoeken want onderweg is de architect, al creatief scheppend, de gebruiker even vergeten. Gek he, wat gaat er toch mis in zo’n proces?

Deze architect leek geen superego te hebben of wartaal uit te slaan, maar iets begrepen te hebben van de mens en zijn plaats in de natuur. Voor de universiteit betekent dat: je kan beter geen gebouwen meer kopen, maar een onderwijs- en onderzoeksfunctie. Daarmee dwing je de ontwerper en de maker van het gebouw na te denken over hoe lang het kan staan, welk onderhoud er gedurende de levensloop verwacht moet worden en wat er vervolgens moet gebeuren als het niet meer voldoet aan de standaard. Zij moeten het namelijk ook weer weg halen! Als de gebruiker meedenkt en meebetaalt kunnen we er gezamenlijk voor zorgen dat de onderdelen zo gebruikt worden dat je ze weer kan hergebruiken. Simpel hè?

Beseffend dat alles als je het verbruikt opraakt (en grondstoffen dus steeds duurder gaan worden) zullen de makers een inventarislijst maken van alle gebruikte materialen zodat ze geregistreerd staan en volledig beschikbaar komen voor hermontage. Dus weg met die kitspuit Michiel! We hebben geen vastgoed-managers meer nodig maar losgoed-managers!

Gelukkig zijn we al op weg naar een duurzame universiteit! Al jaren. Mooi man. Er is zojuist weer over gebrainstormd in het kader van het strategisch plan. Ik kan me nog herinneren dat we een paar jaar geleden een prijs uitloofden voor het beste idee tijdens een sessie: een duurzame bedrijfsvoering. Het winnende idee: Gewoon lekker dikke truien aan als je het koud hebt in de winter! Geniaal!  Bright minds avant la lettre zal ik maar zeggen. Vertel je ons nog wat de praktische voorstellen waren? Ben vreselijk benieuwd.

Ik vrees dat het tijd wordt om een gedragswijzer op te stellen voor alle universitaire medewerkers waarin staat hoe zij zich duurzaam moeten en vooral kunnen opstellen in hun werk. Met name het college kan een sleutelfunctie hierin vervullen. Daarmee bedoel ik natuurlijk niet dat onze collegevoorzitter niet meer met haar chauffeur over De Uithof mag scheuren. Maar dat ze verlangt dat op elke nota die ze krijgt een kopje ‘duurzaamheid’ komt te staan. Zonder paraaf van de Master of Sustainability geen levenslicht voor deze brutale nota! Geen footprint-calculatie? Meteen terug dat vod met de opmerking: Wat is duurzaam aan deze oplossing?

Wat heerlijk zou dat zijn.

Ik lees net een flamboyant bericht op onze site dat we 4.300 zonnepanelen gaan plaatsen. Waar gaan we die allemaal laten Michiel?

Je Baaierd

Facebook Twitter Whatsapp Mail