Een truck vervoert

Body: 

Voor Baaierd is vakmanschap nog steeds meesterschap. Snappen de universitaire bestuurders dat principe nog?

Aan: Jos@trouwelezers.nl
Betreft: Een truck vervoert!
Bijlage: Studielandschap

Ha Jos,

Hoorde dat je operatie goed gelukt is hier in ons academisch ziekenhuis. Goed man! Je vertelde dat je voor de operatie mee mocht kijken naar het onderzoeken en dotteren van je hart. Ik volgde je enthousiaste, gedetailleerde verslag met aandacht.

Ik heb het ook altijd fantastisch gevonden om vakmensen aan het werk te zien. Mensen die weten wat ze aan het doen zijn. Gedecideerd, rustig en geconcentreerd bezig zijn. De wereld om zich heen vergetend. Totale aandacht voor het klusje. Mag je dat liefde noemen? En als ze je dan ook nog vertellen wat ze aan het doen zijn en hoe, is het helemaal een feest. Een beetje jammer natuurlijk als ze met jou bezig zijn, maar toch.

Ik kan me nog herinneren dat ik vroeger uren kon kijken als de loodgieter bezig was met een staafje tin, een gasbrander, een vies lapje en stukken koperen buis. Hoe keurig de geschuurde en vervolgens vertinde buisjes in elkaar pasten als hij de brander erop zette. Hoe mooi het tin smolt in een rond slootje waar de buis langzaam in het koperen verbindingsstuk zakte.  Als het tin helemaal egaal rondom gevloeid was, haalde de loodgieter de brander weg en werd de zilveren vloeistof in één keer dof. In een fractie van een seconde. Een magisch gebeuren. En de geuren die erbij horen ruik ik nog nu ik er over schrijf. De wat muffige aardelucht die opsteeg uit het gat waar de man aan het werk was. Het boze blaasgeluid waarmee zijn brander de zoetzurige metaalgeur van schroeiend hars en smeltend tin aanjoeg.

Ze zijn er nog Jos, de Vaklui. Jij hebt ze aan het werk gezien. Ik zag ze gisteren bij de faculteit diergeneeskunde. Mensen die het hadden over studenten. Ja echt! En over wat er aan zelfgemaakte preparaten en modellen voor ze te zien is in het studielandschap, in de gangen en in de snijzalen. Maar ook over welke nieuwe methodes gebruikt worden voor het maken van preparaten zodat deze van dichtbij bekeken en aangeraakt kunnen worden, en veel langer in goede conditie blijven. Ik moest alles zien.

Bevlogen hoor ik ze vertellen dat bepaalde vakgroepen bij elkaar horen. Dat ze niet toevallig bij elkaar gehuisvest zijn. En dat ze wel vierkante meters willen inleveren, maar dat ze eigenlijk helemaal niet zo zitten te wachten op nieuwe ruimtes als dat betekent dat ze niet meer bij elkaar gehuisvest zijn.

Een bestuurder zei me dat mijn columns gaan over het verleden, over een wereld die niet meer bestaat. Leuk, maar voorbij, wist hij. Dat zal. Ik ben geen eenentwintig meer! Toch blijft een vak een vak. Nu worden loodgieters erop uitgestuurd om elektriek aan leggen. Leraren Frans moeten Engels geven. Want : Engels is toch ook een taal (sic)

Dat een universiteit fabriekje moet spelen komt doordat onze bestuurders hun vak niet meer verstaan. Ze hebben niet geleerd eerst uit te zoeken waar iets voor dient. Bijvoorbeeld een universiteit. Of een truck.*

* een truck hoort niet over auto’s heen te rijden. 

Facebook Twitter Whatsapp Mail