Het beste van Nederland

Body: 

Wie in het buitenland een weekje Nederlandse tv kijkt, wordt niet vrolijk

Aan: everyone@uu.nl
Betreft:  Het Beste van Nederland
Bijlage: alles goed Kazan?

Ha beste collega’s,
Nog even de beste wensen voor 2012, al is het wat aan de late kant!  Wat is er veel gebeurd het afgelopen jaar. Het is altijd interessant om te zien wat de media de beste, mooiste of ontroerendste momenten van het afgelopen jaar vinden. Als je in het buitenland bent ontvang je via de satelliet 'Het Beste van Nederland'. Een speciaal voor het buitenland gemaakte selectie. Dan weet je zeker dat je het neusje van de zalm voorgeschoteld krijgt. Ik zal proberen een greep uit het gebodene te verwoorden, hoewel de realiteit natuurlijk feller is dan mijn stoutste bewoordingen.

We knallen er in met een compilatie van ‘fiets ’m er in’. Voor de leken onder ons: Hier probeert van allerlei spul ongeschonden van een schans af te komen met iets zelfgebouwds. Meestal hoog boven het water. Het publiek hoopt dat het zaakje op een vreselijke manier ten onder gaat of te pletter stort. De surrealistische samenvatting wordt van commentaar voorzien door een zwaar hyperventilerende presentator. Niet de mooiste mislukkingen, de fraaiste producten of de deelnemers met de snelste tijden vullen het scherm, maar een merkwaardige verzameling beelden. Het ontgaat  je totaal waarom die keuze is gemaakt. Geniaal!  De presentator verzint er allegorieën bij die zowel mijn emotionele als intellectuele vermogens ver te boven gaan. Hij raakt er dermate opgewonden van dat je het vermoeden krijgt dat hij meteen na afloop in een dwangbuis terug naar zijn isoleercel moet.

Nog happend naar adem wordt de kijker daarna een anderhalf uur durende kaskraker voorgeschoteld. Een man met het uiterlijk van een afgeleefde buldog heeft een missie. Ik kan me niet onttrekken aan de gedachte dat telkens als hij zijn hoofd schuin houdt, de alcohol, waar zijn ogen inzwemmen, uit zijn oren dreigt te lopen. Telkens verschijnt hij meer dan onwenselijk levensgroot in beeld.  Embedded naar Afghanistan. Met een berichtje van het thuisfront. Een videootje met de groeten van de familie. Hoe naturel gefilmd! Zal hij er in slagen? Ja, onze jongens daar zijn goed beschermd. Het lukt dan ook niet om overal te komen, zegt hij. De rekel! Hij weet de spanning op te bouwen.. Elke vezel in het lijf van de toeschouwers schreeuwt er om dat het tòch zal lukken. En ja hoor: in een kamertje waar wél gefilmd mag worden: een soldaat. In begin nog stoer. Mannen huilen niet. Zeker een Dutchbatter niet. Maar onze presentator is een volhoudertje en de camera blijft genadeloos lopen. "Wat vind je daar nou van, zó je familie te zien?", vraagt hij nietsontziend. Eindelijk breekt de keiharde ijzervreter bij het zien van zijn geliefden!  Die pus moet er uit! Het lukt hem telkens weer.
Helaas nét als ze Paul de Leeuw aankondigen vallen mijn ogen dicht ...

Wakker wordend besef ik dat ik droomde dat je in Rotterdam een universitaire master hotelier kan volgen en dat wij dat in Utrecht ook willen.

Hoe serieus moet je 2012 beginnen?

Baaierd

Facebook Twitter Whatsapp Mail