Zeilboot (Tijn 2004)

Karakterloosheid

Body: 

Baaierd wil af van het georganiseerde wantrouwen in het onderwijs en de wetenschap. Lekker kliederen heeft ook waarde.

Aan: moeder@verzorghuishengelo.nl
Betreft: karakterloosheid
Bijlage: zeilboot (Tijn 2004)

Ha Moeder,
Wat een feest was het weer om de kleine mannen op bezoek te hebben dit weekend! Niet alleen is het feestelijk om weer kinderstemmetjes door ons huis te horen klinken, maar nog meer om getuige te mogen zijn van dat ongebreidelde enthousiasme waarmee ze telkens weer een nieuw project aanvallen. Ook als ze iets voor het eerst doen, het maakt niks uit. Je zoekt gewoon wat spullen bij elkaar en begint. Ze zijn inmiddels 2 en 4 jaar, maar de ervaring heeft ze nog niet sleets gemaakt. Ze weten nog totaal niet hoe ze zullen gaan beginnen, maar begonnen wordt er!

Mijn vriendin had bedacht dat ze misschien wel wat konden gaan schilderen. Ze had twee kopjes met water klaar gezet, een verfdoos met waterverf, je weet wel met van de mooie harde kleurige ronde tabletten en twee grote zachte kwasten. Niet van dat gepriegel. En een paar fikse vellen blanco papier.

Willen jullie een tekening maken? Dat vinden ze een prima idee! Wat ga je maken?, probeer ik nog, maar het is al te laat. Het project is al gestart. De kleinste is het papier met de kwast flink nat aan het maken en de ander, wat beleefder, geeft antwoord: Een zeilboot! Is er iemand die met een managementdraaiboek komt zwaaien? Zélf hebben ze er nog nooit van gehoord. Bij ons hoeft het allemaal ook niet ergens toe te leiden. Moeten ze niks leren, is het prima zo. Wij voeden ze niet op, daar zijn hun ouders voor en die doen dat met verve.

Natuurlijk weet ik wel dat dit niet de eerste keer is dat ze wat gaan schilderen. En natuurlijk weet ik wel dat ze hebben zitten kijken naar anderen die dat al eens gedaan hadden. En dat er wat regeltjes zijn, ook bij ons, die ervoor zorgen dat de verf niet op de muur komt en de potten niet door de kamer vliegen. Maar dat is niet waar het over gaat.

Sinds de politiek het onderwijs in zijn greep heeft gekregen gaat alles volgens een dieptragisch managementprincipe: Wantrouwen. Alles moet worden vastgelegd en gemeten volgens de regels. Leraren en leerlingen moet zich ernaar gedragen. Ongeacht aard, inzicht of intelligentie. We prediken differentiatie. Maar de managementadministratie eist zoveel aandacht dat er grijze Cito-worsten gedraaid worden. Voorspelbaar, meetbaar en eenvormig. 

Maar er is wat bijgekomen. De politiek zit niet stil! Het moet niet alleen controleerbaar en meetbaar zijn, het moet ook geld opbrengen. Wij hebben inmiddels geleerd alles in geld uit te drukken. Liefde is hoeveel geld je bereid bent in iemand te investeren. Jaha, vrienden kosten ook geld! Cultuur is pas leuk als het wat oplevert. Onderwijs is prachtig als je eraan verdient en het opleidt tot rijke banen. Wetenschap is prima als het bedrijfsleven er geld aan verdient.

Maar geld is dom en karakterloos. Als wij er alles wat ons lief is in moeten uitdrukken wordt dat ook zo.

Baaierd

Facebook Twitter Whatsapp Mail