Maar weer eens een training

Body: 

Baaierd mag weer een cursus doen. Leren samenwerken, want dat doe je niet uit jezelf, hè?

Aan : AfdelingOntwikkelteam@uu.nl
Van : Baaierd@uu.nl
Betreft: maar weer eens een training
Bijlage: tekst

Ha Jos,

Je vroeg me wat te schrijven over de training waar we ons met zijn allen in hebben gestort. Ik geloof niet dat dat een verstandig idee is, Jos. Ik vrees dat ik daar te lang voor aan de universiteit werk. 

Goed voor de afdeling zo’n training hoor. Gaan die 120 mensen eindelijk eens samenwerken, want dat doe je niet uit jezelf hè? Het zijn er ook wel veel hoor!  En steeds weer andere! Daar zijn een hoop managementlagen voor nodig. Alleen al om ze uit elkaar te houden en er voor te zorgen dat iedereen weet waar een ander mee bezig is. Communicatie! Lastig hoor. Voor je ‘t weet ben je als manager overbodig, toch?

Want zo werkt het wel een beetje, Jos. Van oorspronkelijke ideeën blijft na het doorlopen van een hiërarchische structuur niet veel over. Het is net als met mooie heliumballonnetjes die ze aan de kinderen geven. Met het opstijgen verliezen ze steeds meer van het kostbare gas. Tot de stijgkracht er uit is en ze als een zompig lor naar de grond terugdwarrelen.

Maar een mooi gezicht is het wel al die bedrijvigheid!

Het best vergadert het ook met mensen die nergens vanaf weten. Je krijgt geen onenigheid. En als het toch fout dreigt te lopen gooi je je gewicht in de schaal, of nog beter, een paar externe specialisten. Daar kan je in ieder geval mee afrekenen. Als je maar betaalt.

Leuk dat er een team is dat zo’n training helemaal zelf mag uitzoeken. Dat dan mensen inhuurt om ons duidelijk op het netvlies te laten krijgen waar het bij onze club eigenlijk aan schort: Een training om te leren samenwerken.

Ik was natuurlijk erg benieuwd hoe ze dat aan zouden aanvliegen. Want er is altijd wel weer een blik trainers bereid om voor een “luttel” bedrag een hoop mensen in een proces te drijven, waar hun management blijkbaar niet in slaagt. En dat zich verder ook niet te veel afvraagt en onderzoekt waar het aan zou kunnen liggen.

Maar wij zijn loyaal en dus storten we ons vol overgave in het proces: “Je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden”, roept de cursusleider enthousiast. Klopt, ik ben gek op oneliners!

Voor de vorm nog: “iemand nog wat toe te voegen?”, aan een zaal van 120 man. Ja hoor, dat werkt…. Ze willen helemaal geen door de groep opgeschreven punten gebruiken. En zeker niet weten wat er voor ideeën leven.

Ineens zitten we verdeeld in vakken elkaar belachelijk te maken en een rol waar te maken. Ik vrees dat de begeleiders een ander doel voor ogen hebben: Leren Luisteren, Leiding ontvangen en Leveren.  De drie eLLLen!! Ook veel logischer in de huidige structuur. Gewoon de procedure volgen dan kan je in ieder geval niks verweten worden.

Buiten vallen de eerste bladeren. Hoogste tijd om een ander te vragen, Jos. Ik teL allang niet meer mee.

eL ze!,

Baaierd

Facebook Twitter Whatsapp Mail