Vrijwilligerswerk is flauwekul!

Body: 

Vrijwilligers zijn sympathiek, vindt Baaierd. Maar je moet er niet van afhankelijk zijn. Je wacht zo weken op de reparatie van een fiets.

Aan: Berit@enthousiastevrijwilligers.greenoffice.uu.nl
Betreft: Vrijwilligerswerk is flauwekul!
Bijlage:  ‘What the fiets’

Ha Berit,
Hoewel ik je nog nooit ontmoet heb, vind ik je nu al leuk. Ik denk, of beter hoop, dat je naar deze berg genoemd bent. Want dan was je meteen naar me toegekomen! Zonder dat ik daar moeite voor hoefde te doen. Jaha, je kent toch het Nederlandse spreekwoord wel: als Mohammed niet naar de berg komt, komt de berg wel naar Mohammed... Oeps, ik hoop niet dat ik weer iets verschrikkelijk kwetsends heb gezegd. Afin, In ieder geval ken ik nog niemand die naar een berg genoemd is!

Ik las in DUB dat de Green Office een prijs uitreikt voor het beste uitvoerbare duurzame idee. Hoe leuk is dat? Niet alleen een goed idee, maar nog uitvoerbaar ook! Daar moet je een beetje mee opletten bij ons Berit. Ik kreeg ooit het antwoord van een directeur: Goed idee!, maar zoals vaak met goede ideeën: ze worden bijna nooit uitgevoerd! Daar heb ik nog lang over nagedacht weet je.

Kijk, het hangt er een beetje vanaf wie het zegt of onze managers het een goed uitvoerbaar idee vinden. En dan wil ik er bijna aan toevoegen en als het ook nog duurzaam is, dan al helemaal niet! Want dan ontdek je pas dat het geen geld mag kosten. Dus misschien moet je die randvoorwaarde er nog even in knutselen.

Ik maakte een poos geleden kennis met een onderdeel van de Green Office: ‘What the fiets’ dat geheel gerund wordt door vrijwilligers. En dat merk je dan ook meteen, een heel enthousiast clubje! Ik heb er ooit eens een fiets met wat achterstallig onderhoud van onze afdeling ter reparatie aangeboden. Ik dacht dat is leuk, weer eens wat anders dan die chagrijn in de fietskelder van het UMC. Altijd meer bereid mijn fiets in te ruilen voor een nieuwe, dan mijn betreurenswaardige exemplaar te repareren. Mooie folders had hij, dat wel.

Maar repareren was ook bij ‘What the fiets’ helemaal niet de bedoeling bleek! Een aardige Bob Marley-lookalike nam onze fiets in ontvangst. Zei dat hij er naar zou kijken (in vloeiend Engels) Vervolgens heeft onze fiets er twee maanden gestaan omdat ik maar niet kon ontdekken wanneer de fietsenmaker geopend was. In ieder geval niet op de aangegeven tijden.

Toen ik er eindelijk in geslaagd was het juiste timeframe voor mijn reddingsactie te benutten wist een allervriendelijkst meisje me in pidgin-Engels te uit te leggen dat ik ‘m zelf moest repareren. Ik zei dat dat niet echt ging omdat ik toevallig mijn overall niet bij me had. Ze beloofde me dat ze het klusje voor deze keer wel even voor me zou klaren.

Enkele weken later slaagde ik erin de fiets terug te krijgen. Er was een feestje. De band was weliswaar geplakt, maar met de rem moest ik maar naar de fietsenmaker.

Ik vind vrijwilligers aandoenlijk Berit, ze bedoelen het goed. Maar werk is niet vrijwillig.
En duurzaam ook niet gratis.

Facebook Twitter Whatsapp Mail