Mari komt in februari naar 'Erasmus doen' in Utrecht en neemt wat vrienden mee.

Een echt Spaanse vriendin

Body: 

Francisca Duiser, vierdejaars Taal- en Cultuurstudies, heeft in Salamanca Spaanse vrienden gekregen, van wie er nu één met haar mee gaat naar Utrecht.

Toen ik naar Salamanca kwam, had ik veel zin om nieuwe mensen te ontmoeten, vrienden te maken en meer te leren over niet alleen de Spaanse cultuur, maar ook over andere culturen. Nu ik hier bijna vier maanden ben, kan ik zeggen dat ik veel meer weet dan voorheen.

Ook heb ik leuke mensen ontmoet. De meesten koen uit Europa, maar ik kan nu ook zeggen dat ik een vriendin uit Colombia heb. Toch was het vanaf het begin ook mijn ‘doel’ in contact te komen met locals en dus Spaanse vrienden te krijgen. En dat is - wel op een bijzondere manier - gelukt!

Een paar dagen nadat mijn eerste blog op DUB verscheen, werd ik aangesproken door een Spaans meisje dat een paar dezelfde colleges volgt als ik. Of ik soms Nederlands was. Dat hadden al meerdere mensen mij gevraagd (zie ik er zó Nederlands uit?), dus die vraag verbaasde me niet. Na mijn bevestigende antwoord vroeg ze of ik uit Utrecht kwam. Die vraag verbaasde me wel.

Toen ik vroeg hoe ze dat wist, vertelde ze me dat zij volgend jaar februari haar Erasmus gaat doen in Utrecht! Ze had op de Facebookpagina van het International Office Humanities mijn blog voorbij zien komen, en de foto van onze faculteit die ik erbij had geplaatst had haar aandacht getrokken. Vervolgens had ze mij in de klas herkend van mijn foto.

Toevallig toch? Mari en ik proberen elkaar sindsdien te helpen waar mogelijk: ik kan haar hulp goed gebruiken bij mijn lastige vak over Spaanse literatuur uit de Gouden Eeuw, en natuurlijk bij praktische vragen over de universiteit. Op mijn beurt heb ik haar geholpen met het regelen van een kamer via de SSH en de cursusinschrijving in Utrecht. Maar het leukste is dat ik dankzij Mari ben opgenomen in haar vriendengroep. Zij laten mij nu hun favoriete, non-toeristische plekjes in Salamanca zien.

Helaas gaat de tijd hier veel te snel en ga ik over anderhalve maand alweer naar huis. Het doet me dan toch goed om te denken dat ik een klein stukje Spanje meeneem naar Utrecht. Plus: Mari’s vriendinnen waren al van plan om haar, en nu dus ook mij, op te komen zoeken in Utrecht. En dat is wel een heel leuk vooruitzicht!

Facebook Twitter Whatsapp Mail