Een nieuw begin

Body: 

Iedereen verhuist en meestal gaat dat niet zonder emoties. Peter Nafzger beschrijft hoe het kan werken: Het aanbellen is waarschijnlijk het zwaarste moment van de hospiteeravond. 

Verhuizen is het begin van een nieuwe start en de afsluiting van een vorig hoofdstuk in je leven. Veel mensen vinden het lastig om te verhuizen of onwennig. Het afscheid nemen van iets moois, waar je veel van hebt genoten is niet altijd even makkelijk. Sterker nog, dat is heel moeilijk. De eerste stap is altijd het zwaarst. Het plan. Het idee om te vertrekken en iets achter te moeten laten. Dat realisatiemoment is pijnlijk, omdat je niet weet wat de toekomst zal brengen. Tegelijkertijd is jouw beslissing inmiddels in je hoofd onvermijdelijk en onomkeerbaar geworden. Je begint met zoeken op bekende kamersites waar je graag zou willen wonen. Je ziet plekken voorbijkomen die mogelijk jouw nieuwe onderkomen zullen vormen. Je speelt dagelijks met de gedachte hoe het daar zal zijn.

Als je eindelijk die ene plek gevonden hebt waar je graag wilt wonen, begint de realisatie van het plan. Het hospiteren. Een psychologisch vleeskeuringsmoment waar je verplicht doorheen moet. Tenminste als je zoekt buiten de private sector. Op de weg naar de hospiteeravond fantaseer je over hoe de mensen van je eventuele nieuwe huis eruit zien en hoe ze zouden zijn. Voordat je de wezenlijke ontmoeting, stelt je innerlijke ik al vragen of je daar wel ‘echt’ tussen past.

Het aanbellen is waarschijnlijk het zwaarste moment van de hospiteeravond. Daarna ontspant de sfeer en hoef je eigenlijk alleen nog maar jezelf te zijn. Na de hospiteeravond wacht je in spanning af of je het geworden bent. De meeste studenten zorgen ervoor dat dit willekeurige proces snel verloopt. Onder het motto: snelle pijn voel je het minst, zorgen de bewoners dat afgewezen kandidaten niet te lang in spanning hoeven te wachten. Tijdens dit proces ben jij ervan overtuigd, dat ze jou zullen kiezen. Een heel menselijke eigenschap, maar wees hier voorzichtig mee. Dat voorkomt een hoop teleurstelling.

Dan gaat de telefoon. Een dubbelgevoel van euforie en nostalgie ontvouwt zich over jouw lichaam. Eigenlijk wil je het liefst blijven, want dat is de makkelijke weg. Maar liever waag je de sprong naar de nieuwe kamer. Daar ga je. De verhuisdag zelf is zwaar. Plan deze altijd ver van tevoren. Reken op een hele dag werk en vergeet dé lunch niet. Echter, het inrichten van een nieuwe kamer is geweldig. Resulterend in een overweldigend gevoel van extase. Het eerste wat je wilt, is dat gevoel delen en daarom nodig je je vrienden en oude-huisgenoten uit om jouw nieuwe stulpje te bewonderen.

De housewarming. Pas daarmee wel op de overlast. Dit is tevens de eerste indruk die jij achterlaat in je nieuwe huis. Probeer daarom zowel uitbundig als ingetogen te zijn. Dat werkt het best. Vrienden vinden alles prachtig, als jij het mooi vindt. Maar toch laat je alles door hen keuren. Na de housewarming duurt het vaak een tijdje voordat je nieuwe kamer als thuis voelt. Je moet even acclimatiseren en je weg vinden. Dat is logisch. Je moet bijkomen van de verandering en wennen aan de nieuwe situatie. Maar als je helemaal geacclimatiseerd bent, voelt de nieuwe plek binnen een paar dagen als vanouds. Je bent verhuisd!

 

Facebook Twitter Whatsapp Mail