Verdeling arbeid en zorg ouders is voorbeeld voor kinderen

Body: 
De manier waarop ouders werk en zorg onderling verdelen, beïnvloedt de latere arbeidspatronen van hun kinderen. Tot deze conclusie komt Anne van Putten in haar proefschrift ‘The role of intergenerational transfers in gendered labour patterns', waarop zij 26 juni promoveert.

Vaders die zich intensief met huishoudelijke taken bemoeien, geven hun zoons het goede voorbeeld. Evenzo maken dochters van huismoeders, als ze eenmaal volwassen zijn, minder uren op de arbeidsmarkt dan dochters van werkende moeders. Arbeidspatronen worden, kortom, van generatie op generatie doorgegeven, zo blijkt uit het onderzoek van Van Putten.

Van Putten verbaast zich dan ook over stellen van wie de vrouw zwanger is, die nog helemaal niet hebben nagedacht over hoe zij de zorgtaken zullen verdelen als het kind eenmaal geboren is. Voor haar onderzoek gebruikte Van Putten duizenden ingevulde vragenlijsten van verschillende generaties ouders en kinderen.

Het is niet zozeer de arbeidsparticipatie, als wel het aantal arbeidsuren van vrouwen waardoor Nederland achterloopt op de rest van de westerse wereld. Niet voor niets is een jaar geleden de Taskforce DeeltijdPlus opgericht, met als boegbeeld presentatrice Pia Dijkstra, om vrouwen meer uren aan het werk te krijgen. Nederlandse vrouwen zijn sinds de jaren zeventig weliswaar massaal toegetreden tot de arbeidsmarkt, maar ze blijven steken in kleine deeltijdbanen.

Vooral wanneer er kinderen komen, gaan vrouwen drastisch minder werken, terwijl hun mannen voor het hoofdinkomen zorgen. Hierdoor gaat het vaak mis wanneer stellen uit elkaar gaan. Dan blijkt volgens de promovenda pas hoe afhankelijk vrouwen van het inkomen van hun (ex)partner zijn. Van Putten: “De verdeling van werk en zorg is weliswaar een persoonlijke keuze, maar wel een met grote maatschappelijke gevolgen.”

(Bron: Perscommunicatie UU)