De wereld van University College London

Body: 

‘We are global’, is de slogan van University College London waar Laura, student Nederlands, een paar maanden les gaat geven en lessen gaat volgen. Ze is dus ook niet de enige student uit het buitenland.

Na zo’n drie weken in Londen kan ik zeggen dat het me hier ontzettend goed bevalt. Vanaf de eerste dag voelde ik me helemaal op mijn plek. UCL staat open voor studenten vanuit de hele wereld, ze zeggen niet voor niks ‘We are global’. Deze globaliteit is ook zeker terug te zien bij de mensen die ik tot nu toe heb ontmoet. Mijn mede-affiliate students komen namelijk van over de hele wereld. En wat is dat leuk en interessant zeg!

Als je nieuwe mensen ontmoet, is het beginnen van een gesprek ontzettend makkelijk. Je hebt immers écht iets om over te praten. Dit begint natuurlijk vaak met de basisinformatie: naam, herkomst en/of studie. Niks geen koetjes en kalfjes. Of je de zojuist gewonnen informatie vervolgens onthoudt, is natuurlijk een ander verhaal. Maar mocht je verder aan de praat raken, dan is er voldoende gesprekstof.

Ik vind het ontzettend leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. Niet alleen om te horen waar ze vandaan komen en wat ze studeren, maar ook om meer te leren over hun gewoonten en gebruiken. Dat ik niet alleen kennis zou maken met mensen van over de hele wereld maar ook met de bijbehorende gewoonten en gebruiken, besefte ik toen ik mezelf voor wilde stellen aan een jongen. Ik stak mijn hand uit, waarop hij zijn hoofd schudde. Handje schudden deed hij niet, in plaats daarvan gaf hij een kus op de wang. “This is how we say hi in Colombia”, is wat hij mij vertelde.

Een paar dagen later sprak ik met een meisje uit Noorwegen. We hadden het over eetgewoontes. Ze vertelde mij dat Noorse mensen vaak rond vijf uur ’s middags dineren om vervolgens vlak voor het slapen gaan een evening snack naar binnen te werken. Voor miss Always Hungry, klinkt dit als muziek in de horen! Ook spraken we over het vieren van Kerstmis. Ik dacht dat wij ‘speciaal’ waren vanwege onze eerste én tweede kerstdag. Maar toen vertelde ze mij dat zij daarnaast ook nog derde, vierde, vijfde, zesde én zevende kerstdag vieren. Tsja, baas boven baas zullen we maar zeggen.

En nu is het tijd voor a cup of tea. Een Engelse gewoonte waar ik absoluut geen moeite mee heb :)

 

Facebook Twitter Whatsapp Mail