Schweigmans witte wondere wereld

Body: 

Het was een van de meest besproken voorstellingen op Oerol dit jaar. Voor iedereen die het gemist heeft daar is de bijzondere voorstelling 'Blaas' van Schweigman& nu te zien in Utrecht. Wederom op een fraaie buitenlocatie: Fort aan de Klop.

Het was een van de meest besproken voorstellingen op Oerol dit jaar. Voor iedereen die het gemist heeft daar is de bijzondere voorstelling 'Blaas' van Schweigman& nu te zien in Utrecht. Wederom op een fraaie buitenlocatie: Fort aan de Klop.

Bij binnenkomst van Blaas worden de verwachtingen van het publiek geprikkeld als iedereen gevraagd wordt om zijn schoenen te verruilen voor witte slofjes. Eenmaal in de loods kijken we naar een wit luchtkussen dat zich tegen een wit decor steeds groter opblaast, en dan weer in elkaar klapt. De muziek is aanzwellend. Het luchtkussen wordt groter en begint door de ruimte te zweven. Er is een voortdurende spanning tussen het publiek en wat er op het 'podium' gebeurt. Het kussen blaast zich op, klapt weer in elkaar, vliegt tegen de muren op en beroert af en toe het publiek. Om daarna weer hard weg te rollen. En wat er dan gebeurt is helemaal spectaculair. De spanning in deze voorstelling zit het hem vooral in het onverwachte, daarom is het zonde om hier teveel te verklappen. Maar als publiek wacht je een witte, wonderlijke fysieke theaterervaring, waarbij gespeeld wordt met spanning, lucht, ruimte en de locatie.

Blaas is een samenwerking tussen theatermaakster Boukje Schweigman en beeldend kunstenaar Cocky Eek die de vormgeving deed. Het draait in deze voorstelling niet zozeer om dialogen (er wordt nauwelijks gesproken), maar vooral om het (letterlijk) overweldigende decor en de wisselwerking tussen theatermakers, publiek en decor. Er heerst bij het publiek een voortdurende spanning en nieuwsgierigheid. Schweigmann zei hier in een interview zelf over: 'Hoe ons lichaam reageert op desorientatie zegt heel veel over ons. Door mensen in een bepaalde situatie te brengen dwing ik ze hun lichaam opnieuw te voelen en zich te verwonderen over hoe bijzonder dat lichaam en zijn omgeving zijn.'

Een beetje gedesoriënteerd raak je ook wel in het steeds veranderende decor. Maar dan wel op een prettige manier. Het mooiste is dan ook om het op je af te laten komen en je te laten verrassen door deze wonderlijke en intieme theaterervaring.

Blaas is nog tot 22 september te zien bij Fort aan de Klop

 Dit artikel verscheen eerder op www.sapsite.nl , hét magazine over cultuur en uitgaan in Utrecht.

Facebook Twitter Whatsapp Mail