Nieuwe voorzitter voor jarige UU. Proficiat!

Body: 

Een nieuw jaar, een nieuwe voorzitter, een nieuw begin. Baaierd krijgt er zin in.

Aan: Anton@uubestuurders.uu.nl
Betreft: Proficiat!
Bijlage: Een nieuwe collegevoorzitter

Ha Anton,

Wat een verheugend nieuws dat je per 1 oktober voorzitter wordt van ons college van bestuur. Je zult het wel niet geloven, maar we zaten we met angst en beven te wachten op weer zo’n kanon uit het bedrijfsleven. Zo een van leve de valorisatie! In ieder geval iemand zonder bewezen affiniteit met de universiteit. Benoemd om het geld van het bedrijfsleven binnen te halen ongeacht de prijs die we daarvoor moeten betalen.

Maar wij willen iemand die aanwezig is. Die je kan aanspreken. Zich laat zien op de werkvloer. Niet voornamelijk druk bezig is, buiten de universiteit, met belangrijke partners. Daar hebben we immers net een goede voor benoemd?

Er komt iemand uit ons midden. Iemand die weet waar het over gaat en waar we ons werk voor doen. Ik stond voor niks maanden helemaal op scherp!

Gisteren was de opening van het academisch jaar. Hoewel ik een trouwe bezoeker ben, ben ik er dit jaar niet heengegaan. Ik had er helemaal geen zin. Geen zin in politieke praatjes, een modieuze staatssecretaris, of het geblaat dat we weer de beste zijn in Shanghai of zo. In ieder geval altijd iets met ranglijsten. Of die hotemetoten op de eerste rijen. Enzovoort. Ik vind het steeds minder een feestje voor de studenten en de medewerkers.

Volgens je voorgangster moest het een media event zijn. Toen ik de laatste keer foto’s ging maken, kwam er zo’n snotneus van het communicatieteam zeggen dat ik wel goed uit moest kijken dat ik die angstaanjagende cameradolly’s op rails, met meterslange zwaaiarmen die het halve middenschip van de kerk het zicht belemmeren, niet in de weg liep. Dûh, alsof ik soms levensmoe ben.

Dus ik dacht , weet je, ik pak mijn biezen en fiets naar huis, blij dat ik dit keer dat valse orgel en dat erbarmelijke gestamelde Gaudeamus niet hoefde te horen.

Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan Anton, dus heb ik mijn telefoontje aangezet om toch even te horen hoe de speeches verliepen. In de verwachting overigens dat het streamen waarschijnlijk een mislukking zou worden. Maar nee hoor: ook dat werkte!

Onze rector begon met een goed doorwrocht verhaal. Inspirerend. Over het grote voorrecht dat de universiteit heeft om talentvolle jonge mensen te mogen ontvangen en ons intellectueel erfgoed door te kunnen geven aan de toekomst. Te helpen zoeken naar oplossingen voor de hedendaagse problemen in onze samenleving.

We moeten meer in de spiegel kijken in plaats van uit te zijn op het korte termijn economisch rendement . Oog hebben voor de financiële ongelijkheid en onze bevoorrechte positie. Ook de andere sprekers kwamen goed beslagen ten ijs met aansprekende verhalen.

En zelfs het Gaudeamus werd, weliswaar behoorlijk vals, en flink aangezet door een groot koor van het USC , voor het eerst niet totaal weggeblazen door dat afgrijselijke orgel.

Het lijkt wel of er muziek in de Universiteit Utrecht gaat komen. Er gloort hoop.

Succes Anton!

Baaierd.
 

Facebook Twitter Whatsapp Mail