Postdocs ALW na zes jaar op straat

Body: 
Postdocs op het terrein van de aard- enlevenswetenschappen (ALW) die na hun promotie meer dan zes jaar intijdelijke functies hebben gewerkt, komen wat onderzoeksorganisatieNWO betreft niet langer in aanmerking voor een nieuwe tijdelijkeaanstelling. Het Landelijk Postdoc Platform heeft grote bezwarentegen dit beleid.

De maatregel van het gebiedsbestuur ALW staat vermeld in dealgemene aanwijzingen voor het indienen van nieuwesubsidieaanvragen. Het gaat daarbij om aanvragen vooronderzoekssubsidies door jonge onderzoekers, de zogehetenpost-docs, die na hun promotie niet meteen een vaste baan kunnenkrijgen en daarom aangewezen zijn op kortlopende projecten.

NWO is verantwoordelijk voor de wachtgeld-uitkering van deongeveer 2500 post-docs die zij financiert. Omdat de hoogte van hetwachtgeld samenhangt met het aantal gewerkte jaren, besloot ALW ditvoorjaar om een grens in te voeren voor dit soort tijdelijkeaanstellingen. 'Aanstelling van onderzoekers die langer dan zesjaar als tijdelijk postdoc gewerkt hebben, wordt niet geaccepteerdwegens bovenmatig wachtgeldrisico', aldus de gewraakte tekst, dieinmiddels al in één geval heeft geleid tot het afwijzenvan een kandidaat.

Hoewel in andere gebieden geen scherpe grenzen wordengehanteerd, blijkt ook daar de aanstellingsduur mee te spelen. Zokregen kandidaten op het gebied van de Geesteswetenschappen tehoren dat het wachtgeldrisico een rol zou spelen bij de beoordelingvan hun aanvraag.

Het Landelijk Postdoc Platform heeft de zaak inmiddelsaangekaart in de speciale Ondernemingsraad voor projectmedewerkersvan NWO. Volgens de Utrechtse postdoc Helen de Hoop staat hetnieuwe beleid haaks op de alom gepropageerde zorgvuldige omgang metwetenschappelijk talent. "Gepromoveerde onderzoekers die zo goedzijn dat ze al zes jaar lang de vele kwaliteitsselecties hebbendoorstaan, worden door NWO kennelijk beschouwd als gedoodverfdewerkloze sukkels."

Volgens directeur Marks van het gebied Aard- enLevenswetenschappen is het nu eenmaal een feit dat definanciën van zijn organisatie beperkt zijn en dat bijvoorkeur jonge mensen een kans moeten krijgen zich te bewijzen."Als universiteiten echter vinden dat iemand die al langer dan zesjaar post-doc is, de beste kandidaat is voor een bepaalde positie,dan gaan wij akkoord met aanstelling. Maar dan zal die universiteitwel bereid moeten zijn om het wachtgeldrisico met ons tedelen."

EH