De woonkamer van Willem Kegel

Body: 

“Kom binnen! We hadden het net over virussen.” Willem Kegel is hoogleraar fysische chemie. Hij en masterstudent Pepijn Moerman zijn druk in gesprek als ik zijn gezellig rommelige werkkamer in het Kruytgebouw binnenstap.

Willem Kegel doet onderzoek naar chemische structuren die spontaan ontstaan. Hij doet dat met behulp van zogenaamde colloïden, deeltjes tussen enkele nanometers en micrometers groot. Zo kunnen bijvoorbeeld onder bepaalde omstandigheden hele virussen (de ‘ballen’ op de foto) ontstaan uit tientallen tot honderden losse eiwitmoleculen en nucleïnezuren.

Sinds 2011 is Kegel hoofd van zijn departement. “Ik had gedacht dat ik zoiets pas tegen mijn pensioen aan zou doen”, lacht hij. “Maar het is juist wel goed dat ik het nu doe, ik zit er nu nog middenin, dus ik heb zelf nog last van al m’n beslissingen.” De bestuurstaken kosten veel tijd: “Het is erg leuk hoor, dat besturen, maar het zijn nu wel echt tropenjaren. Het onderwijs geven en onderzoek doen gaan ook gewoon door.”

Sommige onderzoekers laten volgens Kegel het onderwijs liever zitten Voor hem is dat onbegrijpelijk: “Als ik geen onderwijs zou geven en het contact met mijn studenten zou moeten missen, dan zou ik een stuk minder geïnspireerd zijn. Lesgeven geeft me een bepaalde rust; even ontsnappen aan de hectiek van bestuur en onderzoek. En je kunt weer met de basis bezig zijn en ophalen hoe het ook al weer zat met de wetten van de thermodynamica. Alleen onderzoek doen lijkt me op lange termijn niet bevredigend. De combinatie van onderzoek en onderwijs, daar word ik pas echt gelukkig van. ” 

Facebook Twitter Whatsapp Mail